Kontakt z terapeutą między sesjami – 10 pytań

Potrzeba napisania do terapeuty często pojawia się po ważnej rozmowie, kłótni, wspomnieniu albo nagłym spadku nastroju. Sama chęć kontaktu nie oznacza, że robisz coś niewłaściwego. Warto potraktować ją jako informację: czego teraz potrzebujesz i czy tę potrzebę da się bezpiecznie opisać w krótkiej wiadomości, czy lepiej zachować ją na sesję?

Czy pisać do terapeuty między sesjami?

Tak, jeśli taki kontakt został wcześniej omówiony albo sprawa jest organizacyjna i wymaga szybkiego ustalenia. Każdy terapeuta może mieć własne zasady dotyczące wiadomości, telefonu, poczty elektronicznej czy komunikatora. Niektórzy odpowiadają tylko w określonych godzinach, inni proszą, aby tematy do pracy przynosić na sesję.

W pracy z osobami korzystającymi z pomocy psychologicznej widzę, że niepewność dotycząca kontaktu poza wizytą potrafi uruchamiać dużo napięcia. Czasem najważniejsze nie jest samo napisanie wiadomości, lecz uzyskanie jasnej informacji, jakie granice obowiązują w tej konkretnej relacji terapeutycznej.

W jakich sytuacjach kontakt z terapeutą poza wizytą ma sens?

Kontakt z terapeutą poza wizytą ma sens przede wszystkim wtedy, gdy trzeba przełożyć lub odwołać spotkanie, przekazać ważną informację organizacyjną albo poinformować o zdarzeniu, które może mieć znaczenie dla kolejnej sesji. Możesz też napisać, jeśli po spotkaniu pojawiła się kwestia wymagająca ustalenia, na przykład zmiana sposobu połączenia online.

Nie każda trudna emocja wymaga natychmiastowej wiadomości. Jeśli pojawił się smutek, złość, wstyd albo natrętna myśl, zapisz krótko, co się wydarzyło i co zostało uruchomione. Taki zapis może być dobrym materiałem do rozmowy podczas sesji, bez konieczności szczegółowego opisywania wszystkiego poza ustalonym kontaktem.

Co napisać do psychologa poza sesją?

Najlepiej napisać krótko, konkretnie i z jasnym celem. W wiadomości może znaleźć się informacja, co się wydarzyło, czego potrzebujesz oraz czy oczekujesz odpowiedzi, czy tylko chcesz zachować temat na kolejne spotkanie. Nie musisz od razu przedstawiać całej historii ani udowadniać, że sprawa jest wystarczająco ważna.

„Po ostatniej sesji wydarzyła się trudna rozmowa w pracy. Nie potrzebuję teraz szczegółowej odpowiedzi, ale chcę omówić to na następnym spotkaniu. Czy mam przygotować jakieś informacje?”

Taki sposób pisania ogranicza nieporozumienia. Pokazuje również, czy wiadomość dotyczy organizacji, krótkiego przekazania informacji, czy potrzeby rozmowy o emocjach.

Czy terapeuta powinien od razu odpowiedzieć na wiadomość?

Nie, szybka odpowiedź nie jest obowiązkiem terapeuty, chyba że wcześniej ustalono inaczej. Brak odpowiedzi przez kilka godzin lub dni nie musi oznaczać zlekceważenia, złości ani końca relacji. Terapeuta może odpowiadać wyłącznie w czasie pracy, po przeczytaniu wiadomości albo dopiero podczas kolejnej sesji.

Warto zapytać wprost: „W jakich godzinach sprawdzasz wiadomości?” oraz „Czy na wiadomości dotyczące emocji odpowiadasz między sesjami?”. Takie pytania nie są roszczeniowe. Pomagają ustalić realistyczne oczekiwania i zmniejszają ryzyko, że cisza zostanie odczytana jako osobisty komunikat.

Jak długo czekać na odpowiedź terapeuty?

To zależy od zasad ustalonych z terapeutą, dlatego nie ma jednej prawidłowej liczby godzin czy dni. Jeśli wiadomość dotyczy terminu wizyty, możesz wysłać jedno krótkie przypomnienie po czasie, który zwykle obowiązuje w tej relacji. Przy sprawach emocjonalnych warto nie wysyłać kolejnych wiadomości tylko po to, aby zmniejszyć napięcie wywołane oczekiwaniem.

Jeżeli kontakt z terapeutą poza wizytą nie ma ustalonego terminu odpowiedzi, zapisz swoje pytanie i wróć do niego na sesji. Możesz też ustalić, co robić, gdy potrzebujesz informacji przed kolejnym spotkaniem. Jasne reguły są pomocne szczególnie wtedy, gdy czekanie uruchamia lęk przed odrzuceniem lub potrzebę kontroli.

Czy wiadomość może zastąpić sesję terapeutyczną?

Nie, wiadomość nie zastępuje sesji terapeutycznej. Może przekazać ważny fakt, pomóc ustalić sprawy organizacyjne albo zasygnalizować temat do omówienia, ale zwykle nie daje warunków do spokojnej analizy emocji, relacji i powtarzających się schematów.

Jeśli po trudnym zdarzeniu masz potrzebę dokładnego opisania wszystkiego, zatrzymaj najważniejsze punkty i przynieś je na spotkanie. W czasie sesji można sprawdzić, co dokładnie się wydarzyło, jak zostało odebrane i czego potrzebujesz teraz. Wiadomość może być początkiem tej pracy, ale nie powinna stawać się jej jedyną formą.

Czy warto wysyłać terapeucie długie wiadomości?

Długa wiadomość może być pomocna, jeśli terapeuta wcześniej zgodził się na taką formę kontaktu i wiadomo, w jakim celu ma ją przeczytać. Bez takich ustaleń lepiej ograniczyć tekst do najważniejszych informacji. Wielostronicowy opis wysłany pod wpływem silnych emocji może później wywołać wstyd, napięcie albo oczekiwanie na rozbudowaną odpowiedź.

Przed wysłaniem sprawdź trzy rzeczy: co się wydarzyło, co czujesz lub zauważasz oraz czego potrzebujesz od terapeuty. Jeśli chcesz zachować pełniejszy zapis, możesz napisać go dla siebie i zdecydować dopiero na sesji, którą część warto przekazać. Nie każdy zapis musi być wysłany, aby był użyteczny.

Czy pisać do terapeuty, gdy trzeba odwołać sesję?

Tak, w sprawach organizacyjnych warto poinformować terapeutę możliwie szybko, korzystając z ustalonego kanału. Napisz, że nie możesz uczestniczyć w spotkaniu, podaj proponowany dalszy krok, jeśli jest potrzebny, i sprawdź wcześniej zasady odwoływania wizyt.

Nie musisz szczegółowo uzasadniać swojej decyzji. Wystarczy rzeczowa informacja. Jeśli odwołanie wiąże się z silnym lękiem, wstydem albo chęcią przerwania terapii, możesz dodać jedno zdanie o tym, że temat wymaga omówienia. Odwołana sesja nie musi oznaczać zakończenia pracy, ale powtarzające się unikanie może stać się ważnym tematem na kolejnym spotkaniu.

Co zrobić, jeśli boję się, że naruszam granice terapeuty?

Najlepiej zapytać, zamiast samodzielnie zgadywać. Możesz napisać: „Nie wiem, czy to właściwy temat do wiadomości. Czy możemy omówić go na sesji?”. Takie zdanie pozwala zachować kontakt, a jednocześnie uwzględnia granice i sposób pracy terapeuty.

W praktyce zauważam, że osoby obawiające się przekroczenia granic często zaczynają przepraszać już za samą potrzebę pomocy. Tymczasem granice nie mają zawstydzać. Ich zadaniem jest porządkowanie relacji: określają, kiedy i w jakiej formie kontakt jest możliwy oraz co lepiej zostawić na sesję. Możesz mieć potrzeby i jednocześnie uczyć się wyrażać je jasno.

Co zrobić w kryzysie, gdy kontakt z terapeutą nie wystarczy?

Jeśli pojawiają się myśli samobójcze, chęć samookaleczenia, poczucie braku nadziei albo obawa, że możesz zrobić sobie krzywdę, nie czekaj wyłącznie na odpowiedź terapeuty. W sytuacji bezpośredniego zagrożenia życia lub zdrowia zadzwoń pod 112 albo pojedź na najbliższy szpitalny oddział ratunkowy. Terapeuta może być ważną osobą w planie pomocy, ale wiadomość wysłana między sesjami nie jest całodobowym zabezpieczeniem.

W mniej nagłej sytuacji możesz napisać, że potrzebujesz omówić stan bezpieczeństwa na najbliższym spotkaniu, i równocześnie poszukać dostępnej pomocy kryzysowej. Nie zostawaj wtedy samodzielnie z poczuciem, że musisz wytrzymać do kolejnej wizyty. Najważniejsze jest szybkie dopasowanie formy pomocy do aktualnego zagrożenia.

Jeśli chcesz ustalić, jaka forma pomocy będzie dla Ciebie odpowiednia i jak mogą wyglądać pierwsze zasady kontaktu, możesz umówić pierwszą konsultację. Podczas rozmowy jest przestrzeń, aby opisać swoją sytuację, pytania i oczekiwania wobec dalszej pracy.